گردشگری غذایی

گردشگری غذایی، این نوع گردشگری یکی از جذاب ترین و مفرح ترین انواع گردشگری به شمار می رود. برای این نوع گردشگری الزاما نیازی سفر به نقاط دور دست نیست بلکه محله ها و شهرهای نزدیک به محل سکونت را در بر می گیرد.

گردشگری غذایی عبارت است از یافتن غذاها و انواع نوشیدنی های خاص یک منطقه ( دور و نزدیک) و لذت بردن از آن.


تاثیرات گردشگری غذایی


گردشگری غذا علاوه بر لذت بردن از انواع غذاها سبب کسب تجربه در مورد دستور پخت و یادگیری انواع غذاها می شود. همچنین اکثر گردشگران خارجی و داخلی به دلیل کسب تجربه خوشایند از چشیدن غذاهای محلی، تصمیم دوباره برای صرف غذای مورد علاقه خود خواهند کرد که همین امر باعث بالا رفتن ارزش اقتصادی غذاها و افزایش اشتغال زایی خواهد شد.


جاذبه های گردشگری غذایی ایران


کشور ایران با دارا بودن تنوع غذایی بالا و با انجام زیر ساخت های لازم می تواند به یکی از کشورهای توریستی در زمینه گردشگری غذایی تبدیل شود. انواعی از غذاهای ایرانی مشهور با هدف گردشگری غذایی عبارت است از
گیلان: کباب ترش، باقالاقاتوق، کوکوی خاویار ماهی
سمنان: ته چین و چرتمه پلو
کرمانشاه: خورشت خلال بادام، سیب پلو و کوکوی پاغازه
اردبیل: پلو قیسی، آش دوغ
کردستان: کنکر ماست با کلانه، بریان کبابی یا کباب ترکی
خوزستان: انواع سمبوسه ها و فلافل، قلیه ماهی، پلو شوشتری، ماهی صبور
مازندران: فسنجان، بورانی بادمجان، ماست دلالی و نازخاتون
خراسان رضوی: شیشلیک شاندیز، آش شلغم، خورشت ریواس، بلغور پلو به همراه نان سمنو و نان زردی
همدان: آش میوه، خورشت غوره بادمجان، آبگوشت کلم
شیراز: کلم پل، شکر پنی، بادام وخته، مسقطی و انواع عرقیات


نتیجه پایانی


هدف از گردشگری غذایی، آشنایی هر چه بیشتر با انواع غذاهای محلی و منطقه ای و فرهنگ غذایی جهان بدون رتبه بندی و درج نظرات افراد. به عبارتی تحقیقات نشان داده که غذاهای محلی با پخت ساده از میزان گردشگری بالاتری برخوردار هستند.