گردشگری سلامت

گردشگری سلامت، این نوع گردشگری یکی دیگر از انواع گردشگری می باشد که به توریسم درمانی نیز شهرت دارد. تعریف سازمان جهانی گردشگری از گردشگری سلامت عبارت است از: استفاده از خدماتی که باعث افزایش سلامت جسمانی و روانی فرد، خارج از محل سکونت وی بیشتر از 24 ساعت، شده باشد.

این مناطق عبارت است از چشمه های آب گرم و معدنی، لجن درمانی، ...


تاریخچه گردشگری سلامت


سرچشمه این نوع گردشگری، کشورهای باستانی روم و یونان می باشد و بعد از آن به کشورهای اروپایی راه یافته است. بستر آب های گرم از دوران گذشته مکان خوبی برای تجدید قوای جسمانی و روانی محسوب می شده است. مثلا نمونه های این نقاط گردشگری را می توان در شهرهای بوداپست مجارستان، اینترلاکن در سوییس، ویسبادن در آلمان، وین در اتریش و ... مشاهده کرد. این مناطق به درمان بیماری هایی همچون رماتیسم، سوء هاضمه و انواع مشکلات پوستی، ورم مفاصل، خستگی و فرسودگی، نقرس و التهاب مهره ها می پردازد. در امریکا نیز چشمه های آب گرم ساراتوگا به عنوان یک منطقه تجاری با تسهیلات پذیرایی و اقامتی دایر شده است. همچنین می توان به چشمه های آب معدنی در ویرجینیا و فیلادلفیا اشاره کرد. در ایران نیز چشمه های معدنی دارای بیش از 30 عنصر معدنی وخواص رادیو اکتیویته هستند. این مناطق بیشتر در استان های یزد، مازندران و آذربایجان شرقی می باشند.


زیر مجموعه های گردشگری سلامت


گردشگری پزشکی: این نوع سفر غالبا به منظور درمان بیماران با قیمت مناسب در کشورهایی با امکانات پیشرفته انجام می شود.
گردشگری طبیعت درمانی: این نوع گردشگری به منظور درمان بیماران به مناطقی که دارای منابع طبیعی درمانی، البته زیر نظر پزشک معالج انجام می شود. مانند دریاچه نمک، چشمه های آب معدنی، لجن درمانی، آفتاب درمانی
گردشگری تندرستی: این نوع سفر به منظور احیای روحیه از دست رفته و ریکاوری قوای جسمانی بدون تجویز پزشک انجام می شود.


نتیجه پایانی


این نوع گردشگری در تامین سلامت و بهداشت روانی و جسمانی انسان نقش بسزایی را ایفا می کند. رو شهای مدیتیشن در این نوع گردشگری آرامش اعصاب و روان را برای شما به ارمغان خواهد آورد.